Zamineh

زمینه رسانه‌ای است گروهی که می‌خواهد عمومی، بومی و قابل فهم باشد. اگر کسی در او می‌نویسد، هر چند زمینه را خانه‌ی خود بیابد، عضو تحریریه‌ی او نخواهد بود. این مجله از این‌رو عده‌ای را تحریریه نمی‌نامد که تحریر در آن منوط به ارزش اندیشه‌ی مندرج در نوشتار است و نه شخص نگارنده. به یک معنی از اضطرار گفت‌وگو تحریریه‌ی زمینه غیر نمی‌شناسد. آن‌چه از جانب ما در قامت معیار و ساختار در این میان حاضر است سیاست‌گذاری شماره‌ها و ارزیابی مطالبی است که به دست‌مان می‌رسد. از این‌رو زمینه تشکیلاتی برای همگان است که ما مدیریتش می‌کنیم. روش ما برای ایجاد معرفتِ بومی بازخوانیِ مفاهیمِ بنیادین و نظریِ غالباً مغفول در کنارِ مصادیقش در میانِ کنش‌های حالِ حاضرِ ایران است. به همین دلیل، ابتدای مجله مقالاتی در این مفاهیم و بخش دیگر آن گفت‌وگو و کنکاش در شهر است. خیال ما این است که کنار هم آمدن این دو برای فراهم آوردن زمینه‌ای برای دقت و گـفت‌وگو کافی است. در آغاز کار در شرح مفاهیم نیم اول زمینه اغلب ترجمه خواهیم کرد، که هم مطالب پرمغز ترجمه نشده بسیار است و هم این‌که صرف زمان نگارنده در آنچه در زبانی دیگر موجود است در نظرِ ما کارِ شایسته‌ای نیست. نیم دوم اما سر به سر اصلی است و اغلب متنِ گفت‌وگوها و گزارش‌هاست. زمینه مختصر و سرراست است و از هیچ تلاشی برای دسترس‌پذیر کردن مفاهیم دریغ نمی‌کند. از گزیدن تا ویراستن هدف ما خوانایی است. علاوه بر این شگردها در کنار متن حاشیه‌ای افزودیم تا گشایشی برای ورود به دنیای مقالات باشد. این حواشی پرده‌ی نازکی میان جهان بیرون و درون زمینه است.